Dukla
autor: Andrzej Stasiuk
przekład: Miri Paz
Wydawnictwo Modan

Dukla – małe miasto w południowej Polsce – to metafora życia przeanalizowanego. Nie chodzi tu zresztą o sam wynik tego rachunku, co raczej o oniryczną zabawę, rodzaj intelektualnego i artystycznego projektu. W książce, w której elementy autobiograficzne łączą się z mentalnym eksperymentem, znajdziemy też portret psychiki pokolenia urodzonego w latach sześćdziesiątych.

Andrzej Stasiuk - uhonorowany wieloma nagrodami, (m.in. nagrodą Fundacji im Kościelskich, 1995) wyrzucany ze szkół i imający się rozmaitych prac, właściciel niekonwencjonalnego życiorysu: w początkach lat osiemdziesiątych zaangażowany w ruch pacyfistyczny, zdezerterował z wojska i półtora roku spędził w więzieniu.Współpracował z pismami wydawanymi przez animatorów literackiego "undergroundu" w Polsce. Niechętny literackim salonom i oficjalności - w roku 1987 wyprowadził się z Warszawy i zamieszkał na dalekiej prowincji, skąd przysyła swoje teksty do najpoczytniejszych i najbardziej prestiżowych gazet i czasopism, najchętniej do "Gazety Wyborczej" i "Tygodnika Powszechnego".Debiutancki zbiór opowiadań "Mury Hebronu" (1992) przynosił zapis więziennych doświadczeń: obrazki z życia w celi, zapis nagiej, odczłowieczonej egzystencji w świecie, w którym rządzi siła i chytrość. Drastyczne opisy poniżenia oraz przemocy i zarazem patos połączony z liryzmem, sarkazm i artyzm, wyrafinowanie językowe, umiejętność poetyckiego skrótu - oto cechy prozy Stasiuka. Kolejne tomy prozy ugruntowały pozycję literacką Stasiuka. "Opowieści galicyjskie" (1994) to na poły fabularyzowane, na poły reportażowe obrazki z życia mieszkańców podgórskiej prowincji, ze świetnie podpatrzonymi realiami obyczajowymi w dobie transformacji ustrojowej, z wyraźnie zarysowanymi postaciami i perypetiami z ludowej ballady rodem, oraz z klimatem, w którym poetycki liryzm sąsiadował z brutalnością. Opowiadania pomieszczone w tomie "Przez rzekę" (1996) stanowiły kontynuację tak zamierzonego toku opowiadania i osadzone były w podobnych realiach. Tom prozy Stasiuka "Dukla" (1997) został nominowany do literackiej nagrody Nike'98, a opowiadania "Zima..." (2001) do nagrody Nike'2002.

"Mój manifest literacki? Pisać, skreślać, myśleć, patrzeć, słuchać, pisać i skreślać, skreślać, skreślać..." (Andrzej Stasiuk)Źródło: www.polska2000.pl; Copyright: Stowarzyszenie Willa Decjusza, 2001Wydana w 2004 roku książka Andrzeja Stasiuka "Jadąc do Babadag" została laureatką Nagrody Nike 2005. W 2006 roku jego sztuka "Noc czyli słowiańsko-germańska tragifarsa medyczna" (opublikowana przez Wydawnictwo Czarne) uzyskała nominację do Nagrody Nike 2006. Jego kolejna proza "Taksim" (2009) została laureatką Nagrody Literackiej Gdynia 2010 w kategorii prozy, a poza tym była w półfinałowej czternastce Literackiej Nagrody Europy Środkowej "Angelus 2010".